بعد از خروج حضرت صادق عليه السلام از حيره به جانب مدينه ، پس زمانى كه ما فارغ شديم از زيارت [ زيارت اميرالمؤمنين عليه السلام ] صفوان صورت خود را به جانب مشهد ابوعبداللَّه عليه السلام ، گردانيد و گفت : برماست كه زيارت كنيم حسين عليه السلام را از اين مكان ، از نزد سرّ مقدس اميرالمؤمنين عليه السلام ، كه از اينجا ايما و اشاره كرد به سلام بر آن حضرت امام صادق عليه السلام ، و من در خدمتش بودم . سيف گفت : پس خواند صفوان همان زيارتى را كه روايت كرده بود علقمة بن محمد حضرمى از حضرت باقر عليه السلام در روز عاشورا ( زيارت عاشورا ) ، آنگاه دو ركعت نماز در نزد سر اميرالمؤمنين عليه السلام خواند و با آن حضرت وداع نمود . اين زيارت شريفه به نص حضرت امام باقر و امام صادق عليهما السلام وارد شده است و از مصاديق زيارت سيدالشهدا عليه السلام مىباشد ، كه طبق روايات وارده ، اجر و ثواب فراوانى دارد و اثر معنوى عجيبى در زندگى انسان بر جاى مىگذارد ، كه فى الجمله ، به بعضى از آنها اشاره مىنماييم : حفظ عرض و اموال ، لقاء اللَّه ، دفع پريشانى و قضاء حوائج ، طول عمر و افزايش رزق و روزى ، آمرزش معاصى ، ايام زيارت جزء عمر حساب نمىشود ، دفع بلايا ، اعطاء خير و بركات ، اعطاء ثواب حج ، رفع عقوبت عالم قبر و قيامت و مأواى او بهشت و . . . است .